Wiśnia Groniasta

Wiśnia Groniasta – charakterystyka odmiany

Wiśnia Groniasta jest cenioną odmianą węgierską, znaną również pod nazwą Groniasta z Ujfehertoi (Ujfehertoi furtos). Jest to siewka typu Pandy, znaleziona przez T. Petho i G. Muzsnyai w okolicy Ujfeherto. Odmiana ta może być sadzona zarówno w sadach towarowych, jak i w ogrodach przydomowych, szczególnie na ciepłych stanowiskach.

Wiśnia Groniasta jest dobrym wyborem dla osób poszukujących drzewka owocowego o smacznych owocach nadających się na przetwory oraz do mrożenia.

Drzewo

Drzewo wiśni Groniastej początkowo rośnie silnie, natomiast w starszym wieku wzrost staje się średnio silny. Tworzy dość luźną, owalną lub lekko jajowatą koronę, a mocne pędy pokryte są licznymi krótkopędami.

Odmiana dobrze plonuje tylko w wybranych rejonach kraju – najlepsze wyniki uzyskuje się na południu oraz w północno-zachodniej Polsce. W centralnych i północno-wschodnich regionach plonowanie bywa słabsze i bardziej nieregularne.

Wiśnia Groniasta najlepiej sprawdza się w ogrodach i sadach, gdzie zapewnione jest odpowiednie stanowisko słoneczne oraz żyzna gleba.

Owoce

Owoce wiśni Groniastej są średniej wielkości lub duże, mają charakterystyczny nerkowaty kształt. Skórka jest ciemnoczerwona, przeświecająca i silnie błyszcząca.

Miąższ jest czerwony, dość zwarty, a sok barwy jasnoczerwonej ma przyjemny, słodko-kwaśny smak. Po oderwaniu szypułki sok nie wycieka, co jest dużą zaletą podczas zbioru i przetwarzania.

Owoce doskonale nadają się do przygotowania soków, kompotów, dżemów, konfitur oraz nalewek, a także do mrożenia.

Zbiór i owocowanie

Wiśnia Groniasta szybko wchodzi w okres owocowania – pierwsze owoce pojawiają się już w 2–3 roku po posadzeniu. Jest odmianą średnio wczesną.

Owoce dojrzewają w połowie lipca, kilka dni przed popularną wiśnią Łutówką. W sprzyjających warunkach plonowanie może być obfite, choć odmiana wykazuje tendencję do nieregularnego owocowania w kolejnych latach.

Odporność

Wiśnia Groniasta jest odmianą dość odporną na mrozy oraz wykazuje dobrą odporność na choroby. Przy odpowiedniej pielęgnacji i regularnym cięciu drzewo zachowuje zdrowotność przez wiele sezonów.

Zapylacze

Wiśnia Groniasta jest odmianą częściowo samopłodną, jednak do uzyskania lepszych plonów zaleca się sadzenie zapylaczy w pobliżu.

Dobrymi zapylaczami są odmiany: Nefris, Kelleris 16 oraz Łutówka.

Sadzenie

Wiśnia Groniasta najlepiej rośnie na glebie piaszczysto-gliniastej o odczynie pH 6,7–7,1. Nie toleruje gleb ciężkich ani mokrych, dlatego należy unikać stanowisk z zastojem wody.

Preferuje stanowiska słoneczne, ewentualnie lekki półcień. Dołek powinien być dopasowany do wielkości systemu korzeniowego, a korzenie nie mogą być zawinięte.

Drzewko sadzi się na taką głębokość, aby punkt szczepienia wystawał około 10 cm nad ziemią. Po posadzeniu roślinę należy obficie podlać – pomocne jest wykonanie misy wokół pnia.

Cięcie

Wiśnia Groniasta, jak inne odmiany wiśni, wymaga regularnego przycinania. Pierwsze cięcie wykonuje się wiosną, skracając pędy o 1/3 długości, a przewodnik około 40–50 cm nad ostatnim pędem bocznym.

Po wejściu drzewa w okres owocowania najlepszym terminem cięcia jest lato, po zbiorach w sierpniu. Cięcie letnie jest bezpieczniejsze dla drzew pestkowych, ponieważ ogranicza ryzyko chorób kory i drewna.

Rany po cięciu należy zabezpieczyć maścią ogrodniczą.