Morwa biała Milanówek w doniczce

Morwa biała Milanówek – charakterystyka odmiany 

Morwa biała Milanówek to polska odmiana wyselekcjonowana w Centralnej Doświadczalnej Stacji Jedwabniczej, założonej w 1924 roku. Ten krzew owocowy łączy walory użytkowe z walorami dekoracyjnymi, oferując obfite plony soczystych owoców w polskich warunkach klimatycznych. Odmiana amatorsko-towarowa, idealna do ogrodów przydomowych i małych plantacji.

Morwa Milanówek wywodzi się z tradycji polskiego jedwabnictwa, gdzie jej młode liście stanowiły pokarm dla jedwabników. Współcześnie ta roślina ceniona jest przede wszystkim za duże, słodkie owoce deserowe. Typ odmiany określa się jako amatorski z potencjałem towarowym – sprawdza się zarówno w ogrodach przydomowych, jak i na większych uprawach.

Główne cechy wyróżniające odmianę to wysoka plenność dochodzącą do 20-30 kg owoców z dorosłego drzewa, dobra adaptacja do warunków środkowoeuropejskich oraz rozpoczęcie owocowania już w 2-3 roku po posadzeniu. Morwa biała Milanówek jest polecana do ogrodów średniej wielkości, sadów owocowych oraz jako roślina długowieczna o znaczeniu dekoracyjnym. Drzewo może być sadzone pojedynczo jako soliter lub formowane w żywopłoty.

Krzew/drzewo morwy białej Milanówek

Sadzonka tej odmiany rozwija się w okazałe drzewko o charakterystycznym pokroju, które wymaga odpowiedniej przestrzeni do prawidłowego wzrostu i owocowania.

Roślina wykazuje silny wzrost, osiągając docelową wysokość 4-6 metrów oraz szerokość 3-5 metrów. Pokrój krzewu jest rozłożysty lub wzniesiony z luźnym zagęszczeniem pędów. Ich pędy słabo drewnieją w pierwszych latach, co wymaga ochrony przed uszkodzeniami mechanicznymi. Korona rośliny wytwarza gęste ulistnienie, nadające wartość dekoracyjną w sezonie wegetacyjnym.

Liście morwy białej są jasnozielone, sercowate, przypominające kształtem liście kasztana jadalnego. Jesienią liście ładnie przebarwiają się na złoto, po czym szybko opadają. Kwiaty pojawiają się wiosną, są niepozorne i zebrane w krótkie kłosy. Termin rozpoczęcia owocowania młodych drzew przypada na 2-3 rok po posadzeniu, co czyni odmianę atrakcyjną dla niecierpliwych ogrodników.

Morwa Milanówek charakteryzuje się regularną i obfitą plennością. Okres owocowania trwa od połowy lipca do sierpnia. Odmiana wykazuje dobrą odporność na przymrozki wiosenne dzięki późnemu zawiązywaniu pąków – cecha wyselekcjonowana specjalnie dla warunków klimatycznych Polski. Roślina toleruje również okresowe susze po pełnym ukorzenieniu. Większość gatunków morw, w tym Milanówek, nie ma szczególnych problemów z chorobami, choć młode sadzonki wymagają ochrony przed gryzoniami.

Owoce morwy białej Milanówek

Jej owoce stanowią główny powód uprawy tej odmiany w ogrodach przydomowych i na plantacjach towarowych.

Owoce morwy Milanówek są duże, o masie 8-12 gramów, kształt wydłużony, cylindryczny lub stożkowaty. Kolor skórki zmienia się od białego przez jasnoróżowy do ciemnofioletowego w pełni dojrzałości. Miąższ koloru białego przechodzi w purpurowy wraz z dojrzewaniem.

Smak jest intensywnie słodki z nutą aromatyczną –  słodkie owoce o wyrazistym smaku, choć niektórzy uważają je za lekko mdłe w porównaniu do morwy czarnej. Odmiany posiadają wyższą kwasowość u ciemnoowocowych morw, ale Milanówek reprezentuje typ deserowy o słodkim smaku. Suszone owoce przypominają w smaku nieco rodzynki. Konsystencja jest soczysta i jędrna, a dojrzałe owoce łatwo opadają i odchodzą od krótkiej szypułki.

Owoce morwy zawierają wysoką zawartość cukrów (20-25%), witaminę C oraz prowitaminę A. Ich właściwości lecznicze obejmują działanie w leczeniu chorób sercowo-naczyniowych oraz jako środek krwiotwórczy. Wszystkie jadalne części rośliny znajdowały zastosowanie w medycynie ludowej.

Owoce znajdują zastosowanie w świeżym spożyciu jako deser, do przyrządzania konfitur, dżemów i innych przetworów. Nadają się również do mrożenia, przygotowywania soków oraz wypieków. Z młodych liści można przyrządzać herbaty. Uwaga: silnie plamiące owoce wymagają ostrożności podczas zbioru i przetwarzania.

Owoce dojrzewają od połowy lipca do końca sierpnia w warunkach polskich. Dojrzałość zbiorcza pozwala na kilkukrotny zbiór w sezonie. Dojrzałe owoce rozpoznaje się po intensywnym zabarwieniu i łatwym odpadaniu od gałązek – wystarczy potrząsnąć gałęzią nad rozłożoną płachtą.

Uprawa morwy białej Milanówek

Prawidłowa uprawa gwarantuje zdrowy rozwój krzewu i obfite plonowanie przez wiele lat.

Morwa Milanówek najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, z pełnym nasłonecznieniem przez 6-8 godzin dziennie. Roślina lubi gleby gliniaste, żyzne i przepuszczalne. Odczyn gleby powinien być obojętny lub lekko zasadowy (pH 6,5-7,5). Gleby gliniaste oraz gleby lekkie piaszczysto-gliniaste sprawdzają się doskonale. Na zbyt żyznych glebach roślina może nadmiernie rosnąć kosztem owocowania.

Morwy tolerują różne warunki, ale należy unikać gleb ciężkich, podmokłych i kwaśnych. Przeciętnej wilgotności wymaga szczególnie w okresie dojrzewania owoców. Najlepiej sadzić morwę wiosną lub jesienią.

Rozstaw między sadzonkami wynosi 4-5 metrów dla drzew formowanych na pniu lub 3-3,5 metra dla form krzewiastych i żywopłotów. Przy sadzeniu należy przygotować dołek o wymiarach 50x50x50 cm, wypełniony żyzną ziemią z dodatkiem kompostu. Sadzonkę umieszcza się na tej samej głębokości, na jakiej rosła w szkółce.

Pielęgnacja morwy białej Milanówek

Pielęgnacja morwy nie jest wymagająca, jednak kilka zabiegów znacząco wpływa na jakość plonów.

Morwy znoszą cięcie bardzo dobrze i szybko się regenerują. Cięcie formujące młodych drzew wykonuje się w pierwszych 3 latach, usuwając pędy konkurencyjne i skracając główne przyrosty o 1/3. Cięcie sanitarne i prześwietlające przeprowadza się pod koniec zimy (styczeń-luty), usuwając stare, chore i krzyżujące się pędy.

Morwy powinny być przycinane regularnie dla utrzymania zwartego pokroju. Cięcie zapobiega również nadmiernemu rozrastaniu, poprawia dostęp światła do wnętrza korony i stymuluje rozwój nowych pędów owoconośnych. Roślina może produkować odrosty korzeniowe, które należy usuwać, jeśli nie są pożądane.

Nawożenie wiosenne azotem stymuluje wzrost, natomiast nawożenie potasem pod koniec lata poprawia jakość owoców i mrozoodporność. Na żyznych glebach dojrzałe drzewa nie wymagają intensywnego nawożenia.

Podlewanie jest konieczne głównie w pierwszych latach po posadzeniu oraz podczas suszy w okresie owocowania. Mulczowanie korą lub kompostem ogranicza parowanie wody i rozwój chwastów. Zimą młode sadzonki mogą przemarzać, dlatego warto zabezpieczyć pień agrowłókniną. Pędy słabo drewnieją w pierwszym roku, co zwiększa ryzyko uszkodzeń mrozowych.

Odmiana amatorska z potencjałem towarowym - posadź morwę białą Milanówek w swoim ogrodzie i ciesz się zdrowymi owocami.