Miskant olbrzymi Meidl w doniczce

Miskant olbrzymi Meidl - Opis

Miskant olbrzymi (Miscanthus giganteus) jest trawą wysoką i silnie rosnącą. Miskant olbrzymi powstał ze skrzyżowania miskanta chińskiego z miskantem cukrowym. Olśniewa swoimi olbrzymimi rozmiarami i widowiskowym wyglądem.

Miskant olbrzymi Meidl - Charakterystyka

Miskant olbrzymi dorasta do 250 – 350 cm wysokości. Wytwarza sztywne, dość grube pędy, które tworzą gęstą kępę. Charakteryzuje się szybkim wzrostem. Dobrze znosi zanieczyszczenia środowiska i wytwarza dużo tlenu. Długie (do 100 cm),dość szerokie (2 – 2,5 cm), ciemnozielone, łukowato wygięte, z białym paskiem wzdłuż środkowej części blaszki liście są bardzo efektowne i urokliwe. Z nastaniem jesiennych dni zmieniają kolor na słomkowy. Listowie utrzymuje się aż do wiosny. Kwiatostany pojawiają się we wrześniu, ale tylko po długim, bardzo ciepłym i słonecznym lecie. Początkowo są różowe, później jaśnieją. Uważany jest za gatunek ozdobny z liścia, gdyż zakwita w Polsce dość rzadko.

Miskant olbrzymi Meidl - Zastosowanie

Miskant olbrzymi preferuje stanowiska słoneczne lub delikatnie zacienione. Aby zwiększyć mu szansę na kwitnienie, warto sadzić w miejscach ciepłych, dobrze nasłonecznionych i osłoniętych od wiatru. Jest mało wymagający i urośnie na każdej przeciętnej ogrodowej glebie, jednak najszybszy wzrost i szybki rozwój będzie miał na glebach żyznych, umiarkowanie wilgotnych i przepuszczalnych. Jest rośliną wieloletnią odporną na suszę, choroby i szkodniki. Ze względu na swój majestatyczny wygląd nadaje się do sadzenia jako soliter. Ładnie wygląda również w nasadzeniach masowych, przy ogrodzeniach, na szpalerach, jako tło dla innych roślin czy jako żywy żywopłot. Pięknie komponuje się w połączeniu z innymi mniejszymi trawami czy bylinami. Może być sadzony w parkach, ogrodach domowych, ogrodach wodnych czy nowoczesnych aranżacjach.

Miskant olbrzymi Meidl - Pielęgnacja

Zaleca się sadzenie miskanta olbrzymiego do gruntu wiosną lub pod koniec lata w odstępach 100 – 120 cm. Młode rośliny, szczególnie w pierwszych dwóch latach po wsadzeniu, należy zabezpieczyć przed groźnymi mrozami. Starsze, dostatecznie rozrośnięte są już w pełni mrozoodporne. Można na zimę związać w chochoła lub zapleść w warkocz wszystkie źdźbła, wówczas wiatr nie będzie roznosił po ogrodzie uschniętych liści. W czasie susz zaleca się nawadnianie. Na wiosnę trzeba ściąć wszystkie stare pędy i liście.