Klon tatarski ginnala w doniczce

Klon tatarski ginnala – opis rośliny

Klon tatarski (Acer tataricum subsp. ginnala) to niezwykle dekoracyjne niewielkie drzewo lub duży krzew, zaliczany do prawdziwych jesiennych perełek. Gatunek ten pochodzi z Azji (Chiny, Korea, Japonia) i jest ceniony przede wszystkim za spektakularne wybarwienie liści.

Jesienią drzewa robią największe wrażenie – jesienią liście przebarwiają się na intensywne odcienie czerwieni, karminu i pomarańczu. Klon tatarski ginnala to roślina, którą naprawdę warto mieć w ogrodzie, zwłaszcza jeśli zależy nam na mocnym akcencie kolorystycznym jesienią.

Klon tatarski ginnala – charakterystyka

Klon tatarski ginnala dorasta do około 5–7 m wysokości. W zależności od prowadzenia może rosnąć jako niewielkie drzewo lub krzew. Często tworzy zaokrągloną koronę, czasem o szerokostożkowatej koronie, osadzoną nisko nad ziemią. Roślina charakteryzuje się raczej powolnym wzrostem, co ułatwia jej wykorzystanie w mniejszych ogrodach.

Liście są małe, trójklapowe, ciemnozielone w sezonie wegetacyjnym. Od połowy września liście przebarwiają się bardzo intensywnie – jesienią liście intensywnie żółkną, a następnie przechodzą w intensywną czerwień, pomarańcz i karmin. Barwę utrzymują długo, dzięki czemu jesienią drzewa te przyciągają wzrok przez wiele tygodni.

Kwiaty i owoce klonu tatarskiego

Wiosną klon tatarski ginnala jest wiosną obsypany białym kwieciem. Drobne, jasne kwiaty pojawiają się w maju, są miododajne i dodatkowo pachną słodko, przyciągając owady zapylające.

Po kwitnieniu pojawiają się owoce – niewielkie skrzydlaki, które początkowo są czerwonawe, a później zielonkawe. Choć nie są główną ozdobą, ładnie uzupełniają wygląd rośliny.

Zastosowanie klonu tatarskiego ginnala

Klon tatarski ginnala doskonale sprawdza się:

• w ogrodach przydomowych

• w parkach i zieleni osiedlowej

• w zieleni publicznej

• jako soliter lub w grupach

Jest świetnym wyborem do aranżacji typu nowoczesny ogród, gdzie jesienne kolory pełnią kluczową rolę. Może być sadzony pojedynczo lub w kompozycjach z innymi drzewami i krzewami ozdobnymi. W zestawieniach jesiennych często porównywany jest do takich roślin jak grujecznik japoński, choć ma zupełnie inny charakter.

Stanowisko i wymagania glebowe

Klon tatarski ginnala najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, gdzie wybarwienie liści jest najintensywniejsze. Toleruje półcień, ale jesienne kolory są wtedy słabsze.

Ma niewielkie wymagania glebowe – najlepiej rośnie na glebach:

• żyznych

• umiarkowanie wilgotnych

• przepuszczalnych

Dobrze radzi sobie w warunkach miejskich i znosi zanieczyszczenia powietrza.

Sadzenie, pielęgnacja i cięcie

Klon tatarski ginnala najlepiej sadzić wiosną lub jesienią. Rośliny z pojemników można sadzić przez cały sezon wegetacyjny, pamiętając o podlewaniu w czasie upałów.

Roślina jest odporna na mróz i suszę. Znosi cięcie, dlatego można ją formować, a nawet prowadzić jako kolumnową odmianę lub niski, dekoracyjny krzew. Cięcie wykonuje się wczesną wiosną.

Dlaczego warto wybrać klon tatarski ginnala?

Klon tatarski ginnala to:

• wyjątkowa ozdoba jesienią

• roślina o długotrwałym i intensywnym wybarwieniu

• gatunek odporny i łatwy w uprawie

• doskonały wybór do ogrodów i zieleni miejskiej

To jedno z tych drzew jesienią, które naprawdę potrafią odmienić wygląd całego ogrodu.