Grusza Bonkreta Williamsa

Grusza Bonkreta Williamsa – charakterystyka odmiany

Grusza Bonkreta Williamsa to jedna z najbardziej znanych odmian gruszy, uprawiana od XIX wieku w krajach klimatu umiarkowanego. Odmiana ta znana jest również jako Bera Świętomichalska, a w krajach anglosaskich występuje pod nazwą Bartlett. Bonkreta Williamsa należy do odmian jesiennych i do dziś ceniona jest za doskonały smak owoców oraz szerokie zastosowanie.

Jest to klasyczna odmiana gruszy, polecana zarówno do ogrodu przydomowego, jak i do uprawy w sadach towarowych. Odmiana plonuje obficie, szczególnie w rejonach o łagodniejszym klimacie. Dobrze sprawdza się na stanowiskach ciepłych i osłoniętych, gdzie nie występują silne spadki temperatur.

Drzewo

Drzewo gruszy Bonkreta Williamsa rośnie średnio silnie. Początkowo charakteryzuje się dynamicznym wzrostem, który ulega osłabieniu po wejściu w okres pełnego owocowania. Tworzy regularną, jajowato-stożkową koronę z wiotkimi, delikatnie zwisającymi pędami.

Odmiana wcześnie wchodzi w owocowanie – pierwsze owoce mogą pojawić się już w trzecim roku po posadzeniu. Drzewo plonuje obficie i corocznie, pod warunkiem prawidłowego cięcia i zapewnienia zapylaczy. Kwitnienie przypada na okres średnio późny, dzięki czemu kwiaty są stosunkowo odporne na wiosenne przymrozki. Bonkreta Williamsa jest odmianą obcopylną.

Owoce

Owoce gruszy Bonkreta Williamsa są średniej wielkości lub duże, o wydłużonym, jajowatym kształcie i lekko pofałdowanej powierzchni. Skórka jest cienka, gładka i delikatnie błyszcząca. Początkowo zielonkawożółta, w trakcie dojrzewania przybiera intensywniejszy, słomkowożółty kolor, czasem z lekkim rumieńcem.

Miąższ jest kremowobiały, masłowy, bardzo soczysty, o winno-słodkim smaku z wyraźną korzenną nutą. Owoce doskonale nadają się do bezpośredniego spożycia, a także do produkcji kompotów, deserów oraz sałatek owocowych. To jedna z najbardziej aromatycznych odmian gruszy.

Zbiór i przechowywanie

Owoce Bonkrety Williamsa osiągają dojrzałość zbiorczą w pierwszej dekadzie września. Nie wykazują skłonności do przedwczesnego opadania i mogą pozostawać na drzewie przez dłuższy czas. W odpowiednich warunkach chłodniczych owoce mogą być przechowywane nawet do 10–11 tygodni, zachowując swoje walory smakowe.

Odporność

Grusza Bonkreta Williamsa jest średnio odporna na niskie temperatury. W przypadku uszkodzeń mrozowych drzewo zwykle dobrze się regeneruje. Odmiana wykazuje podatność na zarazę ogniową oraz choroby wirusowe, natomiast na parcha gruszy jest średnio wrażliwa. Kwiaty są stosunkowo odporne na przymrozki wiosenne.

Zapylanie

Bonkreta Williamsa jest odmianą obcopylną i dla uzyskania odpowiedniego owocowania wymaga zapylaczy. Jako polecane zapylacze sprawdzają się m.in.: Konferencja, Faworytka, Komisówka, Generał Leclerc, Bera Hardy, Highland, Paryżanka, Triumf Packhama oraz Bera Boska.

Sadzenie

Grusza Bonkreta Williamsa najlepiej rośnie w rejonach o łagodnym klimacie. Preferuje gleby żyzne, przepuszczalne i średnio wilgotne. Źle znosi gleby bardzo lekkie, piaszczyste oraz stanowiska podmokłe. Optymalny termin sadzenia przypada na jesień lub wczesną wiosnę.

Przed sadzeniem należy odpowiednio przygotować glebę i wykopać dołek dostosowany do wielkości systemu korzeniowego. Zabezpieczony system korzeniowy powinien zostać swobodnie rozłożony, bez zawijania korzeni. Po posadzeniu drzewko wymaga obfitego podlewania.

Cięcie

Regularne cięcie jest niezbędne dla prawidłowego wzrostu i owocowania gruszy Bonkreta Williamsa. Po posadzeniu skraca się przewodnik oraz pędy boczne w celu uformowania korony. W kolejnych latach wykonuje się cięcie prześwietlające, poprawiające dostęp światła do wnętrza korony i zapewniające lepsze wybarwienie owoców.

Starsze drzewa wymagają cięcia odmładzającego oraz usuwania pędów suchych, chorych i uszkodzonych