Grusza Bera Hardy

Grusza Bera Hardy – charakterystyka odmiany

Grusza Bera Hardy to stara, francuska odmiana gruszy powstała z wolnego zapylenia nieznanej siewki około 1820 roku. W Polsce znana jest od dawna ze względu na atrakcyjny smak owoców oraz zastosowanie zarówno w sadach towarowych, jak i w ogrodzie przydomowym. Odmiana ta tworzy koronę wzniesioną, wąsko-stożkową, dlatego świetnie nadaje się do prowadzenia na szpalerach.

Grusza Bera Hardy najlepiej rośnie w cieplejszych rejonach kraju, na stanowiskach osłoniętych od silnych wiatrów.

Drzewo – pokrój i wzrost

Drzewo gruszy Bera Hardy rośnie silnie i tworzy koronę wzniesioną, średnio zagęszczoną oraz luźno rozgałęzioną. Gałęzie odchodzą poziomo, natomiast rozgałęzienia drugiego rzędu często zwisają. Odmiana wyróżnia się dużą ilością krótkopędów, na których zawiązuje owoce.

W uprawie często poleca się sadzenie tej odmiany na pigwie, ponieważ wtedy szybciej wchodzi w okres owocowania i regularniej plonuje. Bera Hardy jest również dobrym zapylaczem dla większości odmian grusz.

Owoce – smak i wygląd

Owoce gruszy Bera Hardy są średnie lub duże, stożkowo wydłużone, czasem prawie kuliste. Skórka jest szorstka, zielonkawożółta, często pokryta złotobrązowym ordzawieniem oraz rdzawymi plamkami. Od strony słońca może pojawiać się brązowo-czerwony rumieniec.

Miąższ jest kremowobiały, masłowy, soczysty, winno-słodki i wyjątkowo smaczny. Owoce nadają się do spożycia na surowo, ale także na przetwory, kompoty oraz susze.

Zbiór i przechowywanie

Odmiana Bera Hardy osiąga dojrzałość zbiorczą na początku lub w połowie września. Owoce mają tendencję do łatwego opadania, dlatego zbiór należy przeprowadzić w odpowiednim terminie.

W warunkach domowych przechowują się krótko, natomiast w chłodniach mogą leżeć nawet do kilku miesięcy, choć czasem wykazują skłonność do więdnięcia.

Odporność na choroby

Grusza Bera Hardy jest średnio odporna na mróz, dlatego młode drzewko warto zabezpieczyć w pierwszych latach po posadzeniu. Odmiana wykazuje dużą podatność na zarazę ogniową oraz choroby wirusowe, natomiast jest w mniejszym stopniu podatna na parcha.

Zapylanie – najlepsze zapylacze

Grusza Bera Hardy jest odmianą obcopylną. Aby plonowała obficie, potrzebuje zapylacza. Polecane zapylacze to m.in.:

Bonkreta Williamsa, Komisówka, Konferencja, Dobra Ludwika, Faworytka czy Paryżanka.

Sadzenie i wymagania glebowe

Grusza najlepiej rośnie na glebach żyznych, gliniasto-piaszczystych, umiarkowanie wilgotnych. Przed posadzeniem należy odpowiednio przygotować podłoże, odchwaścić je i przekopać.

Podczas sadzenia trzeba zadbać, aby korzenie nie były podwinięte. Po posadzeniu warto wykonać misę wokół pnia i obficie podlać.

Jesienią zaleca się usypanie kopczyka chroniącego system korzeniowy przed przemarznięciem.

Bera Hardy -  cięcie i pielęgnacja

Po posadzeniu drzewka odmiany Bera Hardy należy wykonać pierwsze cięcie. Nierozgałęzioną sadzonkę przycina się na wysokość 70–90 cm nad ziemią.

Jeśli drzewko ma pędy boczne, wybiera się kilka gałęzi wyrastających pod szerokim kątem, a boczne gałązki skraca o około 30%.

Cięcie należy wykonywać ostrożnie, ponieważ grusza owocuje głównie na krótkopędach. Wszystkie większe rany po cięciu warto zabezpieczać maścią ogrodniczą.

Podsumowując Grusza Bera Hardy to francuska odmiana o owocach średnich lub dużych, ceniona za winno słodki smak oraz masłowy miąższ. Drzewo cechuje się koroną wzniesioną i dużą ilością krótkopędów. Gałęzie odchodzą pod szerokim kątem, a rozgałęzienia drugiego rzędu mogą zwisać. Odmiana najlepiej rośnie na glebie żyznej, umiarkowanie wilgotnej i osłoniętej od silnych wiatrów. Młode drzewko warto zabezpieczyć na zimę. Grusza jest średnio podatna na parcha, ale może być wrażliwa na zarazę ogniową, choroby wirusowe oraz choroby kory. Po cięciu miejsca ran należy zabezpieczać maścią ogrodniczą.