Budleja Davida Black Knight w doniczce

Budleja Davida Black Knight - Opis

Budleja Davida Black Knight (Buddleja davidii) należy do okazałych, malowniczo kwitnących i pięknie pachnących krzewów. Jest odmianą o najciemniej wybarwionych kwiatach wśród budlei. Bywa nazywana „motylim krzewem”, ponieważ piękny zapach kwiatów wabi motyle. Jest rośliną miododajną.

Budleja Davida Black Knight - Charakterystyka

Budleja Black Knight w ciągu jednego roku dorasta do ok 200 -300 cm wysokości. Ma luźny, wzniesiony, rozchodzący się na boki w górnej części pokrój. Na szczytach długich pędów osadzone są kwiatostany, które delikatnie przewieszają się. Liście umieszczone są na całej długości łodyg, są nieduże, lancetowate i ciemnozielone, od spodu omszone. Kwitnie na jednorocznych pędach, które szybko wzrastają. Kwiaty tworzą długie ok 30 – 40 cm wiechy. Stożkowate wiechy są złożone z drobnych i bardzo gęstych kwiatuszków w kolorach od purpurowych aż po ciemnofioletowe z pomarańczowym oczkiem. Kwitnie od połowy lipca do połowy września. Pąki na szczytach głównych pędów rozwijają się najwcześniej, później w rozkwit wchodzą pąki z bocznych pędów. Black Knight jest odmianą o najciemniejszych i najpiękniej pachnących kwiatach. Intensywna woń przyciąga różne owady, pszczoły i motyle.

Budleja Davida Black Knight - Zastosowanie

Budleja Davida Black Knight powinna mieć zapewnione stanowisko słoneczne, zaciszne i osłonięte od silnego, porywistego wiatru. Preferuje gleby żyzne, próchniczne i umiarkowanie wilgotne o odczynie od obojętnego do lekko zasadowego. Jest rośliną silnie rosnącą, wysoką, dlatego wymaga odpowiednio dużej przestrzeni. Nadaje się na szpalery, może być tłem dla mniejszych roślin. Ładnie wygląda nasadzony w miejscach użytkowanych przez człowieka np. przy altanach, w parkach, gdzie spacerując alejkami, czy odpoczywając na ławeczkach można zachwycać się zapachem kwiatów oraz wielobarwnością i różnorodnością motyli. Może być sadzona pojedynczo i w grupach.

Budleja Davida Black Knight - Pielęgnacja

Budleja Black Knight powinna być sadzona najlepiej wiosną lub wczesną jesienią w odległości ok 100 – 150 cm od innych roślin. Liście i pędy dostatecznie nie drewnieją przed nadejściem zimy i dlatego często przemarzają. Warto więc na zimę okryć roślinę np. można osłonić igliwiem lub zrobić kopczyk z liści, kory czy trocin. Wiosną kopczyk trzeba usunąć i obciąć nad ziemią uschnięte części rośliny. W czasie susz należy nawadnianie.